Vanmorgen om 9 uur was het dan zover. Amber moest naar de OK. Altijd spannend. Moeders moest dit keer mee voor de narcose. daarna was het 3,5 uur wachten op een belletje.. Gelukkig werd ik op een gegeven moment geroepen door de balie dat de chirurg aan de telefoon was.. Zij belde vanuit de OK dat de operatie geslaagd was en het toch een blindedarmontsteking was. Op het moment van spreken was de nefroloog nog bezig met de bioptie van de transplantatienier. Zo zie je maar weer hoe al die medicijnen het bloedbeeld kunnen veranderen en ze het zo niet zien. Buiten dat zit de transplantatienier er ook nog eens voor, en kon de radioloog hem ook niet goed zien, en wilde ook gewoon dat ze gingen kijken. Na nog een uurtje wachten konden we dan eindelijk naar de vercouver. Daar nog 2 uurtjes gezeten omdat Amber heel diep sliep. Op een gegeven moment was ze wakker en trok het mondstukje eruit, Amber was een beetje wakker, genoeg om haar naar boven te sturen, haar eigen afdeling.. de tieners. De hele dag is ze niet lekker geweest, spugen pijn alles wat je maar kan bedenken kwam voorbij. Daar kwam ook nog eens bij dat ze 12 uur plat moest liggen ivm die bioptie. Gelukkig worden alle medicijnen nu via het infuus gegeven, en hebben ze ook een middel gegeven tegen het spugen, want elk slokje komt eruit. Hopen dat de nacht een beetje rustiger is voor haar.
Vanmorgen om 9 uur was het dan zover. Amber moest naar de OK. Altijd spannend. Moeders moest dit keer mee voor de narcose. daarna was het 3,5 uur wachten op een belletje.. Gelukkig werd ik op een gegeven moment geroepen door de balie dat de chirurg aan de telefoon was.. Zij belde vanuit de OK dat de operatie geslaagd was en het toch een blindedarmontsteking was. Op het moment van spreken was de nefroloog nog bezig met de bioptie van de transplantatienier. Zo zie je maar weer hoe al die medicijnen het bloedbeeld kunnen veranderen en ze het zo niet zien. Buiten dat zit de transplantatienier er ook nog eens voor, en kon de radioloog hem ook niet goed zien, en wilde ook gewoon dat ze gingen kijken. Na nog een uurtje wachten konden we dan eindelijk naar de vercouver. Daar nog 2 uurtjes gezeten omdat Amber heel diep sliep. Op een gegeven moment was ze wakker en trok het mondstukje eruit, Amber was een beetje wakker, genoeg om haar naar boven te sturen, haar eigen afdeling.. de tieners. De hele dag is ze niet lekker geweest, spugen pijn alles wat je maar kan bedenken kwam voorbij. Daar kwam ook nog eens bij dat ze 12 uur plat moest liggen ivm die bioptie. Gelukkig worden alle medicijnen nu via het infuus gegeven, en hebben ze ook een middel gegeven tegen het spugen, want elk slokje komt eruit. Hopen dat de nacht een beetje rustiger is voor haar.
Reacties
Nou dit weer! Er blijft jullie ook niets bespaart. Gelukkig zijn ze er nu wel achter wat de oorzaak is van de buikpijn. Hopelijk heeft je nier er niets van te lijden. Heel veel sterkte. groetjes Marcel,Gretha en Daphne
We hopen dat je snel weer stabiel bent en al je leuke dingen kan doen.
Groetjes, janet